Regels zijn regels, en hoe het dan niet moet!

Zevenaar voor de rechter om 400 meter?

REGELS

  • 17 oktober 2016
  • Regels zijn regels. Verder kwam de Wethouder Onderwijs van een middelgrote gemeente in ons werkgebied niet na een vraag die ik haar gesteld had. Een vraag waarvan je hoopte dat die nooit gesteld hoefde te worden in onze geciviliseerde maatschappij.

Nu is het niet zo dat ik van ieder teleurstellend antwoord op een vraag die ik ergens stel melding maak, laat staan in een column, maar deze deel ik graag. Omdat het de domheid van bureaucratisch denken binnen instituties weergeeft, in dit geval het instituut lokale overheid. Maar waar gaat het over? Over leerlingenvervoer. Nu kun je daar boeken over vol schrijven, zeker nadat er weer nieuwe aanbestedingen hebben plaatsgevonden. Maar laat ik het beperkt houden.

Iedere gemeente stelt zijn eigen regelingen op met betrekking tot het leerlingenvervoer. De meest variabele daarin is de beruchte kilometergrens: de knop waar de gemeente aan kan draaien wanneer men van mening is dat het wel een tikkeltje goedkoper kan. In de gemeente Z. ligt die grens momenteel op zes kilometer: is de afstand tussen huis en (speciale) school minder dan die 6000 meter, dan kom je niet in aanmerking voor speciaal vervoer. Nu hebben wij toevallig een leerling uit die gemeente. Meerdere, maar deze leerling is nieuw. Een zesjarig meisje met een verstandelijke beperking. Een dusdanige beperking dat speciaal onderwijs vereist is en die school voor speciaal onderwijs ligt helaas niet in de betreffende gemeente.
Nu zijn wij er een groot voorstander van dat leerlingen thuisnabij onderwijs kunnen krijgen én dat zij zelfstandig reizen, maar dit is allebei op deze leerlinge jammer genoeg niet van toepassing. Dus moet zij voor haar onderwijs naar onze school in D. Een aanvraag voor leerlingenvervoer bij de gemeente Z., haar woonplaats, werd ingediend. En tot onze verbijstering afgewezen. Ouders leggen zich niet neer bij het besluit van de gemeente Z. en met behulp van MEE dienen zij bezwaar in. Dat bezwaar dient in november voor de rechtbank. En in de tussentijd? Vader brengt en haalt zijn dochter iedere dag van school, nu al maandenlang. Achter op de fiets, want hij heeft geen auto. Contact met de Wethouder levert niets op: ‘Er zijn leerlingen die in dezelfde straat wonen en waarvan de één wel en de ander niet met leerlingenvervoer mee kan’ vertelt zij mij trots. ‘Zo zijn de regels’.
Over welke regels het gaat? De kilometergrens. Die is in Z. vastgesteld op die zes kilometer. Afstand van het huis van onze leerling naar de voor haar geschikte school: 5600 meter. Persoonlijk nagemeten door de Wethouder en haar overijverige ambtenaren.
Wim Ludeke
Voorzitter College van Bestuur

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.